cookies

Serwis korzysta z plików cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę, że będą one umieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo zmienić ustawienia dotyczące plików cookies w swojej przeglądarce.

Na Islandii prawie nie ma dzieci z zespołem downa. Dlaczego?
logo-head
czytaj dalej

Jeśli w Islandii rodzi się dziecko chore na zespół Downa, jest to skutek pomyłki lekarza. Odkąd kraj wprowadził badania prenatalne w kierunku wykrycia wad płodu zdecydowana większość kobiet ciężarnych, które otrzymały pozytywny wynik, zdecydowała się przerwać ciążę.

Niemalże 100 proc. kobiet, które w ciąży spotkały się z pozytywnym wynikiem na obecność zespołu Downa (umożliwiają to badania płodu wprowadzone w Islandii na początku poprzedniej dekady), zdecydowało się na przerwanie ciąży. Zgodnie z islandzkim prawem, mogą dokonać aborcji do 16. tygodnia ciąży.

Na Isnaldii rodzą się średnio dwie osoby z zespołem Downa rocznie, zdarzają się też lata, gdy nie ma ich w ogóle – podsumował dr Peter McParland z National Maternity Hospital.

Tendencja ta dotyczy nie tylko Islandii. Przewiduje się, że w Danii już za 10 lat zjawisko tej wady genetycznej niemalże całkowicie zniknie ze społeczeństwa. Podobną sytuację możemy zaobserwować we Francji czy Stanach Zjednoczonych.

"Te wyniki rozpoczęły burzliwą światową dyskusję na temat słuszności postępowania islandzkich kobiet. Islandia nie zwalcza samego schorzenia, ale zabija osoby zmagające się z zespołem Downa. A to wielka różnica" – mówi aktorka Patricia Heaton, która nie kryje oburzenia.

Z jednej strony pojawiają się głosy:
„Islandia stała się pierwszym krajem, który pochwalił się eksterminacją dzieci z Downem”, „Dania chce „oczyścić” kraj”.

Przeciwnicy takiego postępowania odwołują się do statystyk podanych przez NBC News, które wykazują, że: 

99% osób z zespołem Downa jest zadowolonych ze swojego życia.
97% akceptuje swoją sytuację.
96% akceptuje swój wygląd.

Pada tam również ciekawe stwierdzenie:

„Statycznie znaczna większość osób z zespołem Downa to szczęśliwi, zadowoleni i kochający członkowie społeczeństwa – to coś, czego nie można powiedzieć o osobach urodzonych bez niepełnosprawności”.
Dodano: 27.01.2022
autor: Jackson

Zobacz również

Przez jeden wers piosenki Taco Hemingwaya: "Zakochałem się pod apteką", w którym raper rzuca: „Idę rano po Solpadeinę” lek zaczął znikać z aptek, a lekarze alarmują, że to lek, a nie modny dodatek.
logo-head
Dodano: 31.01.2026
Wiedza Bezużyteczna obchodzi dzisiaj swoje 14. urodziny.
logo-head
Dodano: 31.01.2023
Tak wyglądała reakcja psa ze schroniska, gdy po raz pierwszy dostał buziaka od nowego właściciela.
logo-head
czytaj dalej
Pierwszy buziak często wywołuje u psa ze schroniska silną, emocjonalną reakcję — od chwilowej niepewności czy lęku po głębokie rozluźnienie, zaufanie i bezbronność. Pies może na moment znieruchomieć, zmiękczyć spojrzenie, opuścić uszy i wtulić się w czułość, uświadamiając sobie, że w końcu jest bezpieczny, kochany i w domu.
Dodano: 31.01.2026
Macaulay Culkin tymi słowami pożegnał Catherine O’Hara: „Mamo. Myślałem, że mamy czas. Chciałem więcej. Chciałem usiąść na krześle obok ciebie. Słyszałem cię, ale miałem ci dużo więcej do powiedzenia. Kocham cię. Do zobaczenia później".
logo-head
Dodano: 30.01.2026
W styczniowej edycji wyzwanie ukończyło ponad 8 tysięcy uczestników! Maratony będą trwały przez cały rok, a łączna pula nagród we wszystkich edycjach wyniesie 24,5 miliona złotych!
logo-head
Dodano: 30.01.2026