cookies

Serwis korzysta z plików cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę, że będą one umieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Mogą Państwo zmienić ustawienia dotyczące plików cookies w swojej przeglądarce.

Na Islandii prawie nie ma dzieci z zespołem downa. Dlaczego?
logo-head
czytaj dalej

Jeśli w Islandii rodzi się dziecko chore na zespół Downa, jest to skutek pomyłki lekarza. Odkąd kraj wprowadził badania prenatalne w kierunku wykrycia wad płodu zdecydowana większość kobiet ciężarnych, które otrzymały pozytywny wynik, zdecydowała się przerwać ciążę.

Niemalże 100 proc. kobiet, które w ciąży spotkały się z pozytywnym wynikiem na obecność zespołu Downa (umożliwiają to badania płodu wprowadzone w Islandii na początku poprzedniej dekady), zdecydowało się na przerwanie ciąży. Zgodnie z islandzkim prawem, mogą dokonać aborcji do 16. tygodnia ciąży.

Na Isnaldii rodzą się średnio dwie osoby z zespołem Downa rocznie, zdarzają się też lata, gdy nie ma ich w ogóle – podsumował dr Peter McParland z National Maternity Hospital.

Tendencja ta dotyczy nie tylko Islandii. Przewiduje się, że w Danii już za 10 lat zjawisko tej wady genetycznej niemalże całkowicie zniknie ze społeczeństwa. Podobną sytuację możemy zaobserwować we Francji czy Stanach Zjednoczonych.

"Te wyniki rozpoczęły burzliwą światową dyskusję na temat słuszności postępowania islandzkich kobiet. Islandia nie zwalcza samego schorzenia, ale zabija osoby zmagające się z zespołem Downa. A to wielka różnica" – mówi aktorka Patricia Heaton, która nie kryje oburzenia.

Z jednej strony pojawiają się głosy:
„Islandia stała się pierwszym krajem, który pochwalił się eksterminacją dzieci z Downem”, „Dania chce „oczyścić” kraj”.

Przeciwnicy takiego postępowania odwołują się do statystyk podanych przez NBC News, które wykazują, że: 

99% osób z zespołem Downa jest zadowolonych ze swojego życia.
97% akceptuje swoją sytuację.
96% akceptuje swój wygląd.

Pada tam również ciekawe stwierdzenie:

„Statycznie znaczna większość osób z zespołem Downa to szczęśliwi, zadowoleni i kochający członkowie społeczeństwa – to coś, czego nie można powiedzieć o osobach urodzonych bez niepełnosprawności”.
Dodano: 27.01.2022
autor: Jackson

Zobacz również

Goście przywozili różne prezenty: kaczki, krowy, sprzęt AGD, a nawet samochód. Choć wcześniej go nie znali, przyjechali, by w tym dniu nie czuł się sam. Wspólnie świętowali, a następnego dnia sami posprzątali plac, na którym odbyło się wesele.
logo-head
Dodano: 10.11.2026
W nagraniu Xu opowiedział, że sam odłożył na wesele około 100 tys. zł (168 tys. juanów). Już kilka dni przed ślubem do jego miejscowości przyjechało około 10 tys. osób, a w dniu wesela ich liczba przekroczyła 30 tys.
logo-head
Dodano: 10.11.2026
Xu Chenghong z Chin bał się, że nikt nie przyjdzie na jego ślub, bo nie miał krewnych. Zaprosił więc ludzi przez internet. Przyjechało około 30 tys. osób z całych Chin, w tym ponad 40 kucharzy, a w hotelach zabrakło miejsc.
logo-head
czytaj dalej

Xu stracił tatę, gdy miał zaledwie 3 lata. Dwa lata później jego mama ponownie wyszła za mąż, a z czasem zmarła też babcia, która go wychowywała. Przed własnym ślubem martwił się, że po jego stronie będzie niewielu gości.

Postanowił więc zaprosić przez internet obcych ludzi. Na jego wesele 31 października przyjechały tysiące osób. Przywozili prezenty i jedzenie, chcieli pomóc i wspólnie świętować z młodą parą. A następnego dnia sami pomogli posprzątać plac po przyjęciu.

 

Dodano: 10.11.2026
Jaki był najgorszy moment, w którym zaczęliście się śmiać i nie mogliście przestać?
logo-head
Dodano: 10.11.2026
Brawa dla prezydenta Karola Nawrockiego i premiera Donalda Tuska, że potrafili choć na chwilę wznieść się ponad podziały i pójść we wspólnym marszu.
logo-head
Dodano: 09.11.2026