Miesiąc po wydarzeniach w San Diego Bob Geldof z zespołu The Boomtown Rats napisał słynną dziś piosenkę zatytułowaną "I Don't Like Mondays".
29 stycznia 1979 roku tuż przed ósmą rano dzieci zaczęły ustawiać się w kolejce przed szkołą podstawową Grover Cleveland w San Diego w Kalifornii. Czekały, aż dyrektor otworzy bramę, żeby mogły wejść do środka.
Po drugiej stronie ulicy Brenda Ann Spencer obserwowała ich ze swojego rozpadającego się domu. Dom wypełniony był pustymi butelkami po alkoholu, a w pokoju znajodwał się tylko jeden materac, który dzieliła z ojcem.
Spencer nie wyglądała na osobę, kiedykolwiek byłaby w stanie zrobić komuś krzywdę. Była szczupła, niska, jej znakiem rozpoznawczym były piegi, duże okulary i długie, zadbane rude włosy. Niczym nie wyróżniała się spośród innych nastolatków
Kiedy dzieci ustawiły się w kolejce przed bramą, Spencer wyjęła półautomatyczny karabin Ruger 10/22 kaliber .22, który dostała w prezencie świątecznym. Następnie wycelowała i zaczęła strzelać.
Zabiła dyrektora szkoły, Burtona Wragga, który został śmiertelne postrzelony, gdy próbował pomóc dzieciom przejść przez bramę. Śmierć poniósł również opiekun, Mike Suchar, który eskortował dzieci w bezpieczne miejsce.
Cudem żadne z dzieci nie zginęło, choć ośmioro z nich zostało rannych. Spencer oddała aż 30 strzałów w spanikowane dzieci. Następnie odłożyła karabin, zamknęła wszystkie drzwi i okna i czekała.
Na miejsce przybyła policja i natychmiast zorientowała się, że strzały pochodziły z domu Spencer. Władze wysłały negocjatorów, aby z nią porozmawiali, ale Brenda Ann nie chciała współpracować. Ostrzegła ich, że jest uzbrojona i wciąż ma do dyspozycji amunicję i zacznie strzelać jeśli ktoś zmusi ją do wyjścia.
Ostatecznie postanowiła się poddać.
Chociaż Brenda miała wtedy zaledwie 17 lat została osądzona jako dorosła. Przyznała sie do winy i została skazana na dożywocie.
Zobacz również
Vanesa przygotowała dla swojego chłopaka umowę z czterema zasadami: ma regularnie sprawdzać, co u niej słychać, pauzować grę, gdy do niego mówi, i nie poświęcać graniu więcej niż połowy swojego czasu. Najważniejszy jest jednak ostatni punkt: Lucia nie jest jego prawdziwą dziewczyną, a ukochana nadal ma być na pierwszym miejscu. ?
Mężczyzna znalazł w rowie butelkę Mountain Dew z 1992 roku. Na nakrętce widniała reklama konkursu, w którym można było zdobyć sprzęt Nintendo.
Początkowo sądzono, że pod nakrętką kryje się wygrana. W rzeczywistości był tam tylko jeden z trzech elementów potrzebnych do zdobycia Super Nintendo. Do tego promocja zakończyła się wiele lat wcześniej.
Historia trafiła jednak do internetu i dotarła do obu marek. Nintendo i Mountain Dew postanowiły zrobić znalazcy niespodziankę - otrzymał Super Nintendo, Wii U oraz dodatkowe upominki. ?
Bohaterami tej historii są twórcy internetowi z grupy 4FUN oraz kierowca Ubera o imieniu Rob. Chłopaki wracali z imprezy i podczas kursu tak dobrze dogadali się z kierowcą, że po dotarciu na miejsce zaprosili go do siebie.
Rob przyjął zaproszenie. Na zdjęciach ze wspólnego wieczoru widać jedzenie, grę w planszówki i relaks w jacuzzi. Kierowca, którego chwilę wcześniej nie znali, dołączył do zabawy jak kolejny członek ekipy. Historię podchwyciły zagraniczne media, w tym serwis El Motor należący do „El País”.
A Wy zaprosilibyście swojego kierowcę na domówkę? ?
Rowan Atkinson w kilka sekund potrafi przeistoczyć się ze swojej normalnej, elokwentnej postaci w kultowego Jaś Fasolę, zmieniając mimikę twarzy i spojrzenie
